برای خدای خودم

برای خدای خودم

سپاس تورا ک هستی، که نفس میدهی زمانی که نفس بریده ام . دوستت دارم خدای قادر بی شریک من

دوستت دارم به همین صوت حسینی قسم، بسیار خطا میروم اما دوستت دارم میدانم که میدانی.

منم رها، دختری که تمام جوانی اش را صرف رسیدن به آرزوی کودکی هایش میکند تا حسرتی نماند برای روزهای رفته.

من اگر مادر شوم و خداوند دخترکی مخمل گیسو نصیبم کند یادش میدهم هرگز جوانی اش را با کینه ای کاش های کودکی نگذراند. من اگر مادر شوم به دخترک شیرین زبانم یاد می دهم بسیار لوس باشد.

من اگر لایق مادر شدن باشم کودکی تربیت میکنم ک بداند زندگی میکند تا لذت ببرد بداند هر نفس میتواند لذتی باشد. یادش میدهم که خدایش بسیار مهربان است. یادش میدهم که بوسیدن گناه نیست. یادش میدهم ک دوست داشتن خطا نیست. یادش میدهم ک ارزشش از همه جواهرات و سنگهای قیمتی بیشتر است. او باید بداند که یک بانوست. یک بانوی ارزشمند که مثل مروارید نایاب است. راستش را بخواهید همه دختران و زنان بانوانی هستند که برخی ارزششان را گم کرده اند.

سپاس تورا خدای بی بدیل من. سپاس تورا بابت آغوشی همیشه بازت، سپاس تو را که مهربان تری از مادر، تورا دارم چ غم دارم. سپاس تورا که نازم را میکشی. ک دیوانه بازی هایم را گناه نمی دانی. ک هرلحظه در گوشم نجوا میکنی هستم آرام باش. دوستت دارم به عطر حافظیه قسم. به سفیدی یلدا قسم ب قلبم که میتپد قسم. به تو ک تویی قسم. میشود باز هم نازم کنی؟ میشود کمی بیشتر به من بگویی دخترم؟ میشود مرا محکم تر در آغوش بگیری؟ میشود فقط خدای من باشی؟ من حسودم به تو. حسودم به آغوشت. فقط برای من باش. میشود باشی؟ راستی میشود بشود آنچه این روزها هرچه داد میزنم نمیشود؟ میشود؟